Ga naar de startpagina
De Achtse Barrier

Maart 2024

 
--> vaste rubrieken <--
--> en verder <--

Beleef de lente

Alleen de kalender weet het nog niet, die beweert dat het nog winter is, maar verder is alles en iedereen er van overtuigd dat de lente al in het land is. Alle krokussen en narcissen zijn al aan hun laatste dagen begonnen en de bomen en planten laten al weer nieuw blad zien. De groengele guirlandes hangen weer volop aan de hazelaars en ook de magnolia is al weer voorzichtig bezig met zijn mooie bloeiperiode.
Ook de vogels voelen al weer perfect aan dat de huisjesperiode nadert. Alle voorbereidingen wijzen er op. Op ons balkon heeft het echtpaar Kool-Mees het buitenverblijf weer ontdekt en is druk bezig om mijn schoonmaakpoging weer teniet te doen. Ze slepen weer allerlei rommel, troep en afval (in mijn ogen dan) naar binnen om een zacht kraambed te creëren.
Op de internetpagina met de naam van dit stukje kun je ook al weer in (en soms op) de kraamkamers van diverse gevleugelde echtparen kijken naar het wel en wee van grote en kleine vliegtuig-achtigen. Je moet er wel punt en el achter zetten. O ja, en de spaties weglaten!

Terug naar onze Achtse Barrier: er heeft zich ook een nieuwe asielzoeker gemeld. Ingeschreven onder de naam Aal Scholver meldde hij zich bij onze waterplas vlakbij de Appie. Onze eindredacteur Frank heeft hem geschoten en op de gevoelige plaat vastgelegd. Ogenschijnlijk stond hij daar heel stil en onbeweeglijk niets te doen. Maar, dat was maar voor even want nauwelijks was de klik van het fototoestel verstomd of daar dook Aal als een pijl onder water om vele meters verderop weer boven te komen met een vette vis in zijn bek. In zijn snelle duikbootoperatie had hij vast en zeker ook nog kans gezien om het allergrootste exemplaar te bemachtigen.
Volgens Wikibirdia leven ze in groepsverband, waarbij niet aangegeven staat uit hoeveel leden de groep dan bestaat. Maar, logischerwijs moet een groep minstens twee leden hebben om te kunnen voortbestaan! Mijn inschatting is dat het gewoon afhankelijk is van de hoeveelheid voedsel wat ter plaatse beschikbaar is. Dus het is nu afwachten of er een nieuw asielzoekerscentrum geopend moet worden in onze wijk. Een nadeel is dan wel dat wij geen rotspartijen hebben waar ze zouden kunnen broeden en dat dat laatste dus in de bomen moet gebeuren. En omdat er ook aan vis bepaalde onverteerbare delen zitten moeten die ook na consumptie ergens worden gedeponeerd. Nou, dan weet ik wel hoe en waar. En het gevolg daarvan is dat alles wat ermee wordt aangetast dood gaat. Het heeft trouwens weinig zin om bezwaar te gaan maken tegen dit nieuwe asielzoekerscentrum.
Over nieuw gesproken: we hebben nog een nieuw fenomeen in de wijk. We hadden al elektrische deelfietsen en deelscooters, maar inmiddels hebben we ook elektrische deelwaterfietsen. Of zijn het waterdeelfietsen? En ook onduidelijk is of onze duikbootpiloot de aangever is, maar gemeenteambtenaren hebben een gedumpt exemplaar van de serie groene tweewielers uit de gracht gevist.
Jammer dat de jeugd geen zinvollere dagbesteding kan bedenken.

Martin