Donkere dagen in aantocht

We zijn inmiddels alweer in de laatste maand van dit jaar aanbeland. December is de maand met de meeste uren donker. En de maand waarin wij proberen om het in en om ons huis licht en gezellig te maken. Of maken we het gezellig en licht?

Al voor de goedheiligman voet op Nederlandse bodem had gezet zag ik hier en daar al extra licht verschijnen aan dakgoten en voor de ramen van huizen in de wijk. Dan is het leuk om door die verlichte straten te lopen. De vele schaduwen dartelen dan om je heen alsof ze blij zijn dat ze zo goed zichtbaar zijn. En ze blijven bij je, verkleuren waar je bij staat en buitelen zowat over elkaar heen. En toch hoef je niet bang te zijn dat je er een vertrapt.

December is ook de maand van de feestjes. Het heerlijk avondje bijt het spits af en dan gaat alles en iedereen los met gezellige lunches, borrels, diners en feestavonden. Onze kalender staat inmiddels boordevol met afspraken. Met als laatste natuurlijk de jaarwisseling. Gezellig met kinderen, vrienden en familie, of met buren in de straat wachten op de laatste twaalf slagen van dit jaar. En dan proosten en toasten op het nieuwe jaar. En speculeren wat dat ons zal brengen.

Krijgen we dan een regering met een minderheidscoalitie? Een die niet alles helemaal dichtgetimmerd heeft tot de laatste euro? Die min of meer gedwongen ook moet luisteren naar de mening van anderen? En er ook rekening mee moet houden?

En krijgt de eerste kamer dan ook weer haar originele functie terug van toetsen van nieuwe wetten op rechtmatigheid? En behoren dan schandalen als de kinderopvangtoeslag en het Groningse gas tot het verleden?
Zou best wel fijn zijn, denk ik.

Jaar na jaar beloofden onze regeringen dat er minder wetten zouden komen. Hoe ze dat berekenen weet ik niet, maar in mijn beleving zijn er steeds maar meer gekomen. Nou is dat natuurlijk logisch, want er komen ook steeds nieuwe uitvindingen en daarmee ook onwenselijke situaties. Maar aan de achterkant blijven de oude wetten gewoon bestaan, ook als ze door nieuwe eigenlijk achterhaald zijn. Misschien zou de eerste kamer daarin ook wel eens iets kunnen betekenen.

En dan gaan we ons lekker weer een paar weken vergissen. Schrijven we gewoontegetrouw 2023 in plaats van 2024. Oh, ja! Stom! Nou ja, gewoonte hè? Echt vergeten! Volgende keer beter! Beloofd!

Namens alle vrijwilligers van ’t Brierke wens ik iedereen fijne feestdagen en een goede en rustige jaarwisseling.

Martin