Ga naar de startpagina
De Achtse Barrier
Maart 2016
 
--> vaste rubrieken <--
--> en verder <--

Zeggetis...

Zomaar een wandeling door Achtse Barrier
Tijdens een wandeling door mijn buurt zie ik steeds meer nieuw aangelegde ‘tuinen’ waar ik van schrik.
Ik zie veel grind of steen. En precies in het midden staan smalle hoge bloempotten, waaruit vergeelde plukken siergras hangen, of iets anders weinig florissants.
Ook vierkante vlakken met stukjes boomschors en afgezet met een stenen richeltje, een donkergrijs randje. Geen krokus of iets groens te bekennen!
‘Klaar voor het hele jaar’ moeten de bewoners gedacht hebben, bij het aanleggen van deze ontgroening.

Ik zou wel op de ramen willen kloppen en zeggen: Ik snap dat jullie op zaterdag liever andere dingen doen dan schoffelen, grasmaaien en buxus bijknippen.

Misschien hebben jullie daarom besloten de hosta’s eruit te graven, het gazon weg te doen en in plaats daarvan keien te leggen en er, in sommige gevallen, een caravan op te plaatsen.
En twee keer per jaar, met lawaaierige hogedrukspuit, de algaanslag verwijderen.
Vrolijk makend is het niet. Hier zingt geen merel meer!
Bovendien geven planten en heesters verkoeling, zorgen dat het regenwater goed weg kan én het trekt vogels en vlinders aan.
Waarom geen (groenblijvende) bodembedekkers, wat bloeiende heesters en een beuken- of taxushaag? Zoveel werk geeft dat niet.

Ik graai in mijn jaszak. Een klein handje papaver, judaspenning en stokroos. Ik strooi het uit, met de hartelijke groeten van de wind.

Margot Schipper