Ga naar de startpagina
De Achtse Barrier
Februari 2019
 
--> vaste rubrieken <--
--> en verder <--

Tweede verhalenbundel Leo Gosen

Leo Gosen, oud directeur van o.a. basisschool ‘Don Bosco’ en jenaplanschool ‘Onder de wieken’, heeft een verhalenbundel geschreven over zijn ervaringen tijdens zijn 40-jarige loopbaan in het onderwijs met als titel ‘Hoezo...uit de school geklapt?’ Ervaringen van een oudd-basisschooldirecteur.

Over de auteur
In Den Haag geboren en getogen en verder gestudeerd in Tilburg en Eindhoven heeft Leo Gosen na zijn autobiografische verhalenbundel ‘Snoer van herinneringen’ een tweede verhalenbundel geschreven ‘Hoezo…. Uit de school geklapt?’.
Hierin beschrijft hij zijn ervaringen die hij opdeed tijdens zijn veertigjarige onderwijscarrière. Ook deze bundel lardeert hij weer met diverse gedichten en pentekeningen. Ook met deze verhalenbundel hoopt hij de lezer weer een paar ontspannen uren te bezorgen.

De bundel is te verkrijgen bij kantoorboekhandel Siemar op de Ardèchelaan en kantoorboekhandel van Grinsven, Korianderstraat (Stratum).

Samenvatting
In ‘Hoezo…. Uit de school geklapt?’ tracht de schrijver met het beschrijven van zijn ervaringen aan te tonen dat het onderwijs nooit saai wordt, geen dag. Het is een boek vol humor, waarin de ernstige noot niet ontbreekt. Zoals één van zijn personages opmerkt; “Als je kinderen niet boeit, zul je ze nooit iets kunnen leren”, denkt ook de schrijver naar zijn lezers; “als je de lezer niet boeit, zul je nooit hun interesse wekken.” Een ieder die het onderwijs een goed hart toedraagt zal het in één adem uitlezen.

Lees hier vast een stuk uit het boek
Na twee jaar de jongensschool geleid te hebben, gaf het hoofd van de meisjesschool te kennen van baan te willen wisselen. Dat leek mij het juiste tijdstip voor een fusie tussen de jongens– en de meisjesschool. Ik sprak er mijn vertegenwoordigster bij het bestuur over aan en vroeg haar het fusieplan aan het bestuur voor te leggen. Na gesprekken met de rijksinspectie en een bestuurscommissie werd besloten tot het stichten van de eerste gemengde jongens- en meisjesschool ‘Don Bosco’. 1 januari 1970 werd ik benoemd aan een school, waar tot dan toe alleen onderwijzeressen hadden gewerkt. Alleen de eerste drie klassen werden op dat moment samengevoegd. De hogere klassen zouden bij de start van het nieuwe schooljaar volgen. Het was voor iedereen wel even wennen. De meisjes waren aan andere spellen gewend op de speelplaats dan de jongens. Jongens wilden voetballen tijdens de pauze, terwijl meisjes touwtje sprongen en hinkelden. De speelplaats moest er op worden ingedeeld en er kwamen nieuwe regels bij om de activiteiten in goed banen te leiden.

Er lag één obstakel op de speelplaats. De treden naar een klein platform, die leidden naar de achteringang van de school aan het Mimosaplein. In het begin werd het platform niet als zodanig gezien. Het speelde zelfs een rol bij het opstellen van de regels. Wie via het platform de school betrad, hield van daaraf zijn mond dicht. Het spel hield op en iedereen ging dan rustig naar zijn of haar klaslokaal. De regel werkte goed tot het volgende voorval.
Nard hield niet van voetballen, maar ook niet van hinkelen en touwtje springen. Hij was meer voor ‘vangertje met de slang’. Een combinatie van tikkertje en slinger de slang. Nard was de gangmaker van het spel, totdat hij op een dag de treden van het platform over het hoofd zag. Hij struikelde over de treden en viel languit voorover. Daarbij sloeg hij met zijn arm zo hard tegen de ruit van de achterdeur, dat deze in vele stukken naar binnen sloeg. In de sponning van de deur bleef een punt glas staan. Daarmee sneed hij zijn arm van onder tot boven open…...